Οι αόρατοι νέοι, ο πατερούλης πρωθυπουργός και μια μπίρα στο πεζούλι

Οι δημόσιοι θεσμοί δυσκολεύονται να μιλήσουν στους νέους με απλό, φυσικό τρόπο για απλά πράγματα. Φάνηκε στην πανδημία.

του Κωστή Παπαιωάννου

Σποτάκια για μέτρα προστασίας, τηλεοπτικά ρεπορτάζ και πατερναλιστικά διαγγέλματα έδειξαν μια εικονική θεσμική και μιντιακή πρόσληψη των νέων, μια στεγανή αυτοεπιβεβαιούμενη εικόνα τους.

Δείτε τα περισσότερα σποτάκια δημόσιων φορέων: φωτεινά σπίτια με κήπους, όμορφα καθαρά πρόσωπα, χαμόγελα και οδοντοστοιχίες. Αμερικάνικο όνειρο σε διαφήμιση δημητριακών! Σελφ τεστ, μάσκες και εμβόλια για ευκατάστατες οικογένειες με ευρύχωρα σπίτια και σταθερό εισόδημα, με επιλογές κοινωνικότητας σε ελεγχόμενους χώρους. Εκεί που το ιδιωτικό είναι ευρύχωρο, το δημόσιο περισσεύει. Το κράτος δεν βλέπει μικροαστική ή εργατική οικογένεια, μετανάστες, ντελιβεράδες, τεχνίτες, ταμίες στα σούπερ μάρκετ. Ούτε σπίτια στα στενά, πολυκατοικίες του 70 και 80, κλειστά μαγαζάκια, μικρομεσαίους, παιδιά σε τσιμεντένια γηπεδάκια.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ.... https://radiothi.blogspot.com/2021/04/blog-post_47.html