Η σήψη που γίνεται γάγγραινα του Νίκου Παπαδογιάννη Το ψάρι βρωμάει πότε από το κεφάλι και πότε από την ουρά. Κυβέρνηση και πολίτης σέρνουν από κοινού τον χορό της χώρας προς τον γκρεμό Τα ρουθούνια αναζητούν απεγνωσμένα μία ανάσα και δεν τη βρίσκουν πουθενά. Η δυσοσμία που αναδίδεται από κάθε γωνιά της κοινωνίας προδίδει σήψη ανεξέλεγκτη, που όμοιά της δεν ξανάζησε η μεταπολιτευτική, τουλάχιστον, Ελλάδα. Οι υπουργοί μίας κυβέρνησης που δίνει νέα διάσταση στις έννοιες αναλγησία και οπισθοδρόμηση σέρνουν τον χορό, ενθαρρυμένοι από το εφιαλτικό σαραντατακατό με το οποίο επιβραβεύτηκε κάθε στρέβλωση και αποθρασύνθηκε κάθε θρασύδειλο. Ο γκρεμός είναι πια ορατός. Η Δόμνα Μιχαηλίδου, υφυπουργός Παιδείας που να πάρει ο γερο-διάολος, προσπαθεί να δικαιολογήσει συγχωνεύσεις σχολείων επικαλούμενη οδηγία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας περί οχτώ χιλιομέτρων καθημερινού ποδαρόδρομου. Η Νίκη Κεραμέως, που αποσάθρωσε την ίδια Παιδεία πριν επεκτείνει το χαρτοφυλάκιό της στα Εσωτερικά γενικώς, υπερα...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου