Όχι δεν είμαι αρνητής. Άνθρωπος είμαι!

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΛΩΣΣΑΣ

Όχι, δεν έχουμε τις ίδιες ευθύνες για να αποδέχομαι αγόγγυστα τον περιορισμό των ελευθεριών μου.

Όχι, δεν θα συνεχίσεις να με γεμίζεις ενοχές, φορτώνοντας μου την ανεπάρκεια σου στο όνομα της «ατομικής ευθύνης».
Όχι, δεν αποφασίζουμε μαζί για να μοιραστούμε και το λάθος.

Αυτούς τους 11 μήνες με έμαθες να μετράω ανεύθυνους και να φορτώνω ευθύνες. Σε όλους τους άλλους. Ποτέ σε σένα. Στους νέους, στους γέρους, στα παιδιά. Στους εργαζόμενους, στους αθλητές, στους φοιτητές, στους ψαράδες, στους μικροπωλητές, στους μεροκαματιάρηδες, σε όλους. Ποτέ σε σένα.

Σου έφταιγαν οι πλατείες γιατί εκεί συζητάμε. Σου έφταιγαν τα θέατρα γιατί εκεί σκεφτόμαστε. Σου έφταιγαν τα σινεμά γιατί εκεί ονειρευόμαστε. Σου έφταιγαν τα καφέ γιατί εκεί χαλαρώνουμε.

Μας θες συντεταγμένους στην ουρά του εμπορικού καταστήματος να ψωνίσουμε.
Βιαστικούς και στοιβαγμένους στο λεωφορείο να πάμε στη δουλειά μας.
Ευγνώμονες που υπάρχει ακόμα εργοδότης να μας πληρώνει.
Ευχαριστημένους με 534 ευρώ και τη ζωή μας σε αναστολή. Πειθήνιους στις εντολές όσων καταπατούν οποιοδήποτε υγειονομικό κανόνα στο όνομα του κέρδους.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ...  https://radiothi.blogspot.com/2021/02/blog-post_72.html