Κουλτουροποιώντας τη σαπίλα

του Κώστα Βαξεβάνη

Είναι η πρώτη φορά που οι δημοσιογράφοι δεν αναρωτιούνται τι θα γράψουν αλλά πώς θα το γράψουν. Ελάχιστες από τις ιστορίες που ακούμε αυτές τις μέρες μπορούν να γίνουν ρεπορτάζ. Από τη μια βρίσκονται τα ισχυρά πρόσωπα, οι θύτες της φρίκης, προστατευμένοι από την επιτηδευμένη σιωπή και τα νομικά επιτελεία. Από την άλλη είναι τα θύματα. Ξεσκισμένα ακόμη, διαμελισμένα, αμήχανα, πρέπει να οδηγηθούν στον αυτο-εξευτελισμό της διήγησης προσμένοντας κάποια τιμωρία.

Η κουίντα βρομάει, όπως βρομάνε και τα τηλεοπτικά στούντιο στα οποία σκηνοθετούνται οι κανόνες της σύντομης και επιτυχούς ανέλιξης.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ.... https://radiothi.blogspot.com/2021/02/blog-post_17.html