Μπόμπες με πιπίνι (βίλα και Folli Follie)

του Θύμιου Γεωργόπουλου

Οι εθισμένοι στην πόκα γνωρίζουν καλά ότι παίζοντας με βάση τους κανόνες του παιχνιδιού έχουν απείρως περισσότερες πιθανότητες να χάσουν παρά να κερδίσουν. Κι όμως παίζουν. Και χάνουν. Και την επομένη ξαναπαίζουν. Γιατί είναι άρρωστοι με τον τζόγο, γιατί είναι ο τρόπος ζωής τους, γιατί πιστεύουν στην μπλόφα που κερδίζει, γιατί έτσι μόνο διατηρούν την ελπίδα ότι θα γυρίσει ο τροχός και θα κάνουν κι αυτοί την μεγάλη μπάζα. 

Οι πάντα αφελείς και οι αιώνια χαμένοι.

Οι χαρτοκλέφτες όμως δεν παίζουν ποτέ ρισκάροντας να χάσουν. Δεν πιστεύουν στην θεά τύχη, δεν έχουν γούρια και δεν αναγνωρίζουν κανένα από τα σημάδια της μοίρας, Τα μόνα σημάδια που βλέπουν είναι τα σημάδια της τράπουλας, που οι ίδιοι φροντίζουν επιμελώς να σημαδέψουν για να κάνουν αναγνωρίσιμα τα κρυφά φύλλα, πριν αυτά ανοίξουν και είναι γι’ αυτούς πολύ αργά.
Οι φύσει εξαπατητές και οι θέσει κερδισμένοι.

Ο χαρτοκλέφτης ακολουθεί απαρέγκλιτα κάποιους κανόνες τους οποίους πιστά εφαρμόζει αν δεν θέλει να βρεθεί μπλεγμένος και χαμένος, όπως βλέπαμε στις ταινίες  για την άγρια Δύση όταν τους διαπόμπευαν με «πίσσα και πούπουλα». 

ΣΥΝΕΧΕΙΑ.... https://radiothi.blogspot.com/2021/01/folli-follie.html