Μας ξανάρχονται ένα ένα

του Τάσου Κωστόπουλου

Την 1η Οκτωβρίου 1974, δυο μήνες μετά την κατάρρευση της χούντας, το υπουργείο Δημόσιας Τάξης της κυβέρνησης Καραμανλή ανακοίνωσε την κατάργηση του «Σπουδαστικού» (επισήμως: «Τμήμα Πνευματικής Κινήσεως») της Ασφάλειας. Ο επικεφαλής του, αστυνόμος Κωνσταντίνος Καραπαναγιώτης, είχε τεθεί ήδη από τις 11/9 σε διαθεσιμότητα (μαζί με τους υπαρχηγούς του Ιωάννη Καλύβα, Κωνσταντίνο Σμαΐλη, Βασίλειο Κραββαρίτη και 13 ακόμη συναδέλφους τους) «διότι εξετέθησαν ανεπανορθώτως εις την κοινήν γνώμην» με τις αποκαλύψεις για τις επιδόσεις τους στον βασανισμό κρατουμένων επί δικτατορίας.

Καραπαναγιώτης, Κραββαρίτης και Καλύβας καταδικάστηκαν τελικά το 1976 σε κάμποσους μήνες φυλάκισης για σωματικές βλάβες κρατουμένων (αυτά καθαυτά τα βασανιστήρια δεν συνιστούσαν, βλέπεις, αυτοτελές ποινικό αδίκημα μέχρι τον Ν.1500 του 1984). Απόβλητοι από τη μεταπολιτευτική αστυνομία, οι περισσότεροι βρήκαν στέγη τα επόμενα χρόνια στον Ομιλο Λάτση, ως προσωπικό ασφαλείας στις εγκαταστάσεις του στην Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας.

Η κατάδειξη των ορίων της μεταπολιτευτικής «κάθαρσης» κάθε άλλο παρά αναίρεσε, βέβαια, τη σημασία της κατάργησης του «Σπουδαστικού», ως αποφασιστικής τομής για την απαλλαγή των ελληνικών ΑΕΙ από τον βραχνά της ασφυκτικής αστυνομικής επιτήρησης και τρομοκρατίας. Οπως και σε ουκ ολίγες ακόμη πτυχές του μεταπολιτευτικού εκδημοκρατισμού, η τομή αυτή δεν σημειώθηκε σε σχέση μόνο με το χουντικό αλλά και με το προδικτατορικό παρελθόν, όταν το «Σπουδαστικό» λειτουργούσε ως μηχανισμός πρωτοβάθμιας καταστολής του φοιτητικού κινήματος: τρομοκρατώντας προληπτικά τους λιγότερο αποφασισμένους, υπαγορεύοντας συλλήψεις των πιο ενεργών και ψευδομαρτυρώντας συστηματικά στα δικαστήρια· χρηματοδοτώντας, επίσης, και καθοδηγώντας τους «εθνικιστές» της φασίζουσας ΕΚΟΦ, της «ακομμάτιστης» παρακρατικής οργάνωσης που δρούσε ως αιχμή του δόρατος της κυβερνητικής Δεξιάς στα ΑΕΙ.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ.....  https://radiothi.blogspot.com/2020/12/blog-post_19.html