Εις μνήμην Αλέξη Γρηγορόπουλου

του Χρήστου Ξανθάκη

Συζητάγαμε προχθές με το φίλο μου τον Γιώργο (ας τον πούμε Γιώργο) από τη συλλογική κουζίνα El Chef κι έφτασε κάποια στιγμή η κουβέντα και στο τζεντριφικέσιο. Όπου μου αράδιαζε παραδείγματα να αγοράζουν ξένοι επενδυτές πολυκατοικίες ολόκληρες στα Εξάρχεια (προσφάτως μία δίπλα στη  πολύπαθη πλατεία) και να τις διπλοκλειδώνουν από το πρώτο ως το τελευταίο διαμέρισμα, κλειστά όλα, ακόμη και τα καταστήματα στο ισόγειο, ρολά κατεβασμένα, καπούτ.

«Κάνουν υπομονή», μου είπε ο Γιώργος, «το χρήμα έχει πάντοτε τη δυνατότητα να κάνει υπομονή». Και μου υπενθύμισε ότι ανάλογη ήταν η κατάσταση και το 2008, όταν τα Εξάρχεια είχαν αρχίσει να θυμίζουν χιπστεράδικη γειτονιά πριν καν απ’ τους χίπστερς, μαζεύοντας όλη την προχώ Αθήνα στα στενάκια τους. Και ήρθε ο Κορκονέας να δολοφονήσει τον Γρηγορόπουλο και τελείωσε το παραμύθι. Όπως τελείωσε και η δική μου η κουβέντα με τον Γιώργο, γιατί άμα φτάνει μια συζήτηση στον Αλέξη πως διάολο την συνεχίζεις δεν ξέρω…

ΣΥΝΕΧΕΙΑ..... https://radiothi.blogspot.com/2020/12/blog-post_5.html