Ο παπάς και ο χωροφύλακας

του Γιάννη Τεκίδη

Στα πρόσωπα των δύο αντικατοπτρίζεται η ποιότητα και το βάθος της Ελληνικής Δημοκρατίας διαχρονικά από συστάσεως του ελληνικού κράτους. 

Και δεν θα ήταν υπερβολή δίπλα στο Ελληνική Δημοκρατία να προστεθεί και η λέξη παπαδοκρατία. Για μια σειρά λόγους η παραπάνω ελληνική ιδιαιτερότητα όπου κράτος και εκκλησία σφιχταγκαλιασμένοι ασκούν εξ ημισείας την κοσμική εξουσία με την δεύτερη να παρεμβαίνει άμεσα και απροσχημάτιστα στις κρατικές υποθέσεις, υπήρξε αντικείμενο μελέτης από ιστορικούς και ερευνητές στην προσπάθεια τους να ερμηνεύσουν την εγχώρια παραδοξότητα. Γιατί πουθενά στην Ευρώπη τουλάχιστον δεν υφίσταται αυτός ο παραλογισμός, αυτό το οξύμωρο πολιτικοθρησκευτικό σύμπλεγμα εξουσίας, όπου αν η εκκλησία δεν συναινεί για ζητήματα που άπτονται αμιγώς κρατικές υποθέσεις που  ανήκει η αρμοδιότητα τους στην εκλεγμένη από τον λαό κυβέρνηση, να μην προχωρά τίποτα. Να μετατρέπεται η εκκλησία και η ιερά σύνοδος συχνά σε πολιτική συλλογικότητα, σε κόμμα που άλλοτε αντιπολιτεύεται και άλλοτε εκθειάζει κυβερνήσεις, ανάλογα με το τι η ίδια προκρίνει ακόμη και για ζητήματα που δεν την αφορούν.

Ριζωμένη είναι στη συνείδηση του κόσμου εδώ και δεκαετίες τώρα για μια σειρά λόγους που δεν είναι του παρόντος, ότι η εξουσία στη χώρα μας είναι δισυπόστατη εκ των πραγμάτων και δεν μπορεί να γίνει αλλιώς.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ.... https://radiothi.blogspot.com/2020/12/blog-post_906.html