Όσο υπάρχουν άνθρωποι

του Γιώργου Λακόπουλου

Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός και ό,τι είναι Χριστούγεννα δεν είναι γιορτή. Τουλάχιστον για όλους. Η πραγματικότητα των ημερών τρομάζει -όποιον έχει το κουράγιο να την αντιμετωπίσει.

Αυτά τα Χριστούγεννα δεν  ψώνισαν όλοι. Δεν  έχουν τη χαρά της  γιορτής. Πολλοί άνθρωποι δεν θα «κάνουν Χριστούγεννα» – ειδικά  εφέτος. Με το θάνατο να γυροφέρνει «στις μαύρες στέγες και τα κεραμίδια».

Πολλά παιδιά δεν περιμένουν κανέναν Άι Βασίλη, να τους φέρει τίποτε. Κανείς δεν θα χτυπήσει την πόρτα πολλών ηλικιωμένων για να ρωτήσει  πώς θα περάσουν.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θα καθίσουν στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι των εννιά. Ούτε θα γευτούν γαλοπούλα και μελομακάρονα. Δεν έχουν.

Άλλοι δεν έχουν κανένα για συντροφιά. Δεν έχουν συγγενείς ή φίλους, ή δεν τους θυμάται κανείς. Η μοναξιά αυτές τις μέρες της καραντίνας είναι αβάσταχτη.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ.... https://radiothi.blogspot.com/2020/12/blog-post_45.html