Από την καταστολή στην ατομική ευθύνη – η κρατική διαχείριση της πανδημίας

του Δημήτρη Τσίρκα

Η Ελλάδα προχώρησε στο πρώτο οριζόντιο λοκντάουν νωρίς, όταν τα κρούσματα ήταν ακόμα λίγα και σε μια χρονική περίοδο που η διασύνδεσή της με τον υπόλοιπο κόσμο ήταν περιορισμένη. Αυτό της έδωσε τη δυνατότητα να ελέγξει τη διασπορά του ιού και να γλιτώσει την υπερφόρτωση του συστήματος υγείας που σε άλλες χώρες προκάλεσαν χιλιάδες θανάτους.

Η λογική πίσω από την καραντίνα ήταν απλή: κερδίζουμε χρόνο ώστε να θωρακίσουμε το σύστημα υγείας, για τα επόμενα κύματα της επιδημίας που αναπόφευκτα θα έρχονταν. Πώς όμως αξιοποίησε η κυβέρνηση αυτόν τον πολύτιμο χρόνο που εξασφαλίσαμε με τεράστιο οικονομικό, ψυχολογικό και δημοκρατικό κόστος;

Οργάνωσε επικοινωνιακές φιέστες για να εκμεταλλευτεί πολιτικά τα σχετικά λίγα κρούσματα και νεκρούς. Έπραξε όμως, ελάχιστα για την ενίσχυση του ΕΣΥ και άλλων κρίσιμων τομέων για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Ούτε προσλήψεις γιατρών και νοσηλευτών έκανε, ούτε αύξησε σημαντικά τις δαπάνες για την υγεία, όπως αποδεικνύουν και τα επίσημα στοιχεία του ΠΟΥ, ενώ οι λίγες νέες ΜΕΘ που δημιούργησε δεν μπορούσαν καν να στελεχωθούν αφού δεν υπήρχε το απαραίτητο προσωπικό.

Και φυσικά, δεν ενίσχυσε την πρωτοβάθμια υγεία, ο ρόλος της οποίας είναι καθοριστικός στον έγκαιρο και αποτελεσματικό περιορισμό της επιδημίας, καθώς εκεί μπορεί να γίνει η υποδοχή, ο εντοπισμός και η πρώτη φροντίδα των κρουσμάτων, στα αρχικά στάδια της νόσου, προλαμβάνοντας έτσι, μια άσχημη εξέλιξη, αλλά και αποφορτίζοντας τα νοσοκομεία. Ούτε βέβαια, πήρε μέτρα για την αποσυμφόρηση των ΜΜΜ στα οποία συνωστίζονται καθημερινά εκατομμύρια εργαζόμενοι για να πάνε στις δουλειές τους.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ....  https://radiothi.blogspot.com/2020/12/blog-post_34.html