Δεν κουράστηκαν να συκοφαντούν το σύμπαν;

 

του Τάσου Παππά

Όταν ένα σύστημα εξουσίας στριμώχνεται εξαιτίας των αντιδράσεων που προκαλούν οι επιλογές του, κάνει αντιπερισπασμούς. Κατά το κοινώς λεγόμενο «πετάει την μπάλα στην εξέδρα για καθυστέρηση» και για να περιορίσει την πίεση ψάχνει να βρει, κι αν δεν βρίσκει κατασκευάζει, στοιχεία που δυσφημούν τους πολιτικούς αντιπάλους του, ώστε να ισοφαρίσει την ξεφτίλα.

Το μοντέλο είναι παλιό. Στην πιο ακραία μορφή του το έχουμε δει την περίοδο του ναζισμού στη Γερμανία. Στις πιο ήπιες εκδοχές του, κι αυτές αποκρουστικές, συμπυκνώνεται στο αφήγημα: «Και εμείς δεν είμαστε άμεμπτοι, αλλά και οι άλλοι δεν είναι άγγελοι, έχουν κι αυτοί τις πομπές τους για τις οποίες πρέπει να ντρέπονται, οπότε δεν δικαιούνται να ασκούν κριτική, να απαιτούν εξηγήσεις, να ζητούν παραιτήσεις». Συνεπώς στο ίδιο καζάνι βράζουμε όλοι.

Στον βαθμό που η συγκεκριμένη βιτριολική αντίληψη γίνει πλειοψηφική στην κοινωνία θα έχουμε ήττα της πολιτικής συνολικά, αλλά αυτό δεν απασχολεί εκείνον που ασχημονεί. Ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ....  https://radiothi.blogspot.com/2020/12/blog-post_25.html