Ναζιστική κλάψα ή χέσαιτο γαρ ει μαχέσαιτο

 

του Θανάση Καρτερού

 Αυτοί, όμως, ήταν άλλη πάστα. Ούτε μελαψούς σακάτευαν σε «μάχες» δέκα ένοπλοι με έναν άοπλο, ούτε μαχαίρια τραβούσαν

Τα πρώτα χρόνια της δικτατορίας ήταν συνηθισμένο να διορίζει το στρατοδικείο συνήγορο υπεράσπισης για τους αριστερούς και κομμουνιστές κυρίως κατηγορούμενους. Που ούτε λεφτά είχαν για δικηγόρο αλλά ούτε, αν είχαν, θα τα χαλάλιζαν για το είδος αυτό δικαστικής παρωδίας, που το αποτέλεσμά της ήταν προκαθορισμένο αν δεν δήλωναν «μετάνοια». Τότε λοιπόν, οι διορισμένοι συνήγοροι, ιδιαίτερα των νεότερων, που οι περισσότεροι προέρχονταν από τη Νεολαία Λαμπράκη, το μόνο που έκαναν ήταν να απαγγέλλουν το ποίημα: Επιείκεια «διά το νεαρόν της ηλικίας». Και οι κατηγορούμενοι το δικό τους ποίημα: Δεν θέλω την επιείκεια σας, θεωρώ τη Χούντα παράνομη, διώκομαι για τις ιδέες μου!

Αυτοί, όμως, ήταν άλλη πάστα. Ούτε μελαψούς σακάτευαν σε «μάχες» δέκα ένοπλοι με έναν άοπλο, ούτε μαχαίρια τραβούσαν, ούτε γυναίκες κοπανούσαν σε απευθείας μετάδοση. "Κάτω ο φασισμός" έγραφαν στους τοίχους και στις προκηρύξεις.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ.... https://radiothi.blogspot.com/2020/10/blog-post_53.html