Η Εθνική Αντίσταση και η ιστορική αλήθεια
του Άγγελου Τσέκερη
Είναι πραγματικά άξιο απορίας το γιατί η Δεξιά, σχεδόν ογδόντα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου, προσπαθεί ακόμα να της αναγνωριστεί κάποιος ρόλος στην Εθνική Αντίσταση. Αλλά είναι και αυτό ένα βήμα. Γιατί, για δεκαετίες, η προσπάθειά της ήταν να υποβαθμίσει τον ρόλο της Εθνικής Αντίστασης. Καθόλου παράλογο για μια παράταξη που ο θεμελιωτής της, Κωνσταντίνος Καραμανλής, υπήρξε απών από τα γεγονότα της Κατοχής, ενώ ο γιος του κατοχικού πρωθυπουργού Ιωάννη Ράλλη έφτασε να γίνει αρχηγός της. Όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα από αυτό.
Εν πρώτοις η Αριστερά δεν ισχυρίστηκε ποτέ ότι κατέχει την αποκλειστικότητα της Εθνικής Αντίστασης. Υπήρξαν και δεξιοί που έκαναν αντίσταση, όπως υπήρξαν και δεξιοί που συνεργάστηκαν με τους κατακτητές. Όμως η Ιστορία έχει καταγράψει με ξεκάθαρο τρόπο ποιο κομμάτι της Εθνικής Αντίστασης ήταν αυτό που κατάφερε να συγκροτήσει μαζικό κίνημα την εποχή εκείνη και να πολεμήσει με τεράστιες θυσίες την πείνα, την επιστράτευση Ελλήνων εργατών για την πολεμική βιομηχανία του Ράιχ, την επέκταση της βουλγαρικής κατοχής στη Μακεδονία. Ποιο κομμάτι της Εθνικής Αντίστασης συγκρότησε έναν αξιόμαχο λαϊκό στρατό, που το πολεμικό του υλικό το κέρδισε στο πεδίο της μάχης, που συνέβαλε στη συμμαχική νίκη καθηλώνοντας 12 γερμανικές μεραρχίες στην Ελλάδα, που πλήρωσε έναν τεράστιο φόρο αίματος από χιλιάδες μαχητές και μαχήτριες. Αυτό ήταν το ΕΑΜ. Και στο ΕΑΜ μπορεί να συμμετείχαν άνθρωποι από όλες τις πολιτικές παρατάξεις, τίμιοι πατριώτες που ήθελαν να δώσουν πραγματικό αγώνα και τίμιοι στρατιωτικοί που ήθελαν να διοικήσουν πραγματικές στρατιωτικές μονάδες, αλλά ο κορμός του ήταν η Αριστερά. Αυτό κανείς δεν μπορεί να το αμφισβητήσει.
Η ενσωμάτωση του δωσιλογισμού
Την εποχή εκείνη, ένα κομμάτι του αστικού πολιτικού κόσμου συνεργάστηκε με τους κατακτητές και ένα άλλο συσπειρώθηκε γύρω από τον βασιλιά Γεώργιο και την εξόριστη κυβέρνηση της Μέσης Ανατολής, που ήταν υποχείριο των Άγγλων. Τα δύο αυτά κομμάτια άρχισαν να συγκλίνουν μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας. Από το σημείο αυτό και μετά, αφού η ήττα της Γερμανίας φαινόταν πλέον αναπόφευκτη, οι Βρετανοί ασχολήθηκαν σοβαρά με την πολιτική κατάσταση που επρόκειτο να διαμορφωθεί στη μεταπολεμική Ελλάδα: μια ομαλή δημοκρατική εξέλιξη έπρεπε πάση θυσία να αποτραπεί, καθώς το κύρος και η πολιτική επιρροή που είχε αποκτήσει το ΕΑΜ ήταν τεράστια. Έστρεψαν λοιπόν τις δυνάμεις που έλεγχαν στην Ελλάδα εναντίον της Αριστεράς. Και για να τις ενισχύσουν, υποδέχτηκαν στις τάξεις τους και όλον τον κορμό της Δεξιάς που ώς τότε συνεργαζόταν με τους κατακτητές.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου