Αφού δεν έχει άρτο χαρείτε ξύλο...

Δεν είναι όλοι οι αγώνες δίκαιοι, ιδίως αυτοί που γίνονται από επαναστάτες χωρίς αιτία. Κι από τέτοιους αγώνες έχουμε δει αρκετούς τα τελευταία χρόνια και στα σχολεία, όπως για παράδειγμα πριν δύο χρόνια για τη Συμφωνία των Πρεσπών. 

Οι φετινές καταλήψεις, ωστόσο, εν μέσω πανδημίας και με το υπουργείο Παιδείας να κωφεύει εσκεμμένως δεν είναι ούτε χωρίς αιτία ούτε άδικες, είναι κι αναγκαίες εφόσον διακυβεύεται και η δημόσια υγεία. Πολλώ δε μάλλον όταν η κυβερνητική απάντηση δεν είναι ο διάλογος, αλλά η λήψη μέτρων, όπως υπεύθυνες δηλώσεις ακόμα και των γονέων των καταληψιών ή τα χημικά σε νεαρούς διαδηλωτές, που παραπέμπουν σε σκοτεινές εποχές, σε πολύ σκοτεινές εποχές... 

Δεν είναι η πρώτη φορά, βεβαίως, ούτε στην Ελλάδα ούτε στο εξωτερικό που η οργανωμένη πολιτεία διοχετεύει όλο το θεσμικό της μίσος στη νέα γενιά, την οποία στιγματίζει για την ορισμένες φορές ακραία συμπεριφορά της, η οποία όμως εδράζεται συχνά σε βάσιμες αγωνίες.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ....   https://radiothi.blogspot.com/2020/10/blog-post_49.html