Πρόβατα με νύχια γαμψά

 του Νίκου Παπαδογιάννη

 Όταν έμαθα το τραγικό νέο, ήταν αργά το βράδυ και βρισκόμουν στη Σλοβενία, απεσταλμένος στο Ευρωμπάσκετ 2013, κάπου μεταξύ δεύτερου και τρίτου ποτού. Η Εθνική Ελλάδας είχε ήδη αποκλειστεί, οπότε ήμουν χαλαρός και απολάμβανα τη νυχτερινή σκηνή της Λιουμπλιάνα.

«Φονικό για το ποδόσφαιρο στο Κερατσίνι», διάβασα κάπου στο Twitter, αργά το βράδυ. Μπορεί να ήταν στον Σκάι, μπορεί αλλού.

Δεν έδωσα μεγάλη σημασία, ομολογώ. Είναι σχεδόν ρουτίνα, για τα χουλιγκανικά ήθη της Ελλάδας, τα ραντεβού θανάτου. Συνήθως οι «νικητές» τραβούν την πρίζα έγκαιρα, αλλά ενίοτε οι ξυλοδαρμοί ξεπερνούν το όριο βιωσιμότητας και τα τραύματα του θύματος επιφέρουν το μοιραίο.

Άλλος ένας νεκρός της μπάλας, λοιπόν. Συνηθισμένα τα γήπεδα στα χιόνια.

Λίγες ώρες αργότερα, το επόμενο πρωινό δηλαδή, κατέφτασε στη Λιουμπλιάνα δικός μου άνθρωπος, φαρμακωμένος. «Όχι, δεν τον σκότωσαν για το ποδόσφαιρο, όπως νομίστηκε αρχικά. Μαχαίρωσαν τον Παύλο Φύσσα, ίσως να τον ξέρεις ως Killah P, επειδή τους έμπαινε στο μάτι. Ήταν αντιφασίστας ράπερ και δολοφονήθηκε από χρυσαυγίτες».

ΣΥΝΕΧΕΙΑ...  https://radiothi.blogspot.com/2020/09/blog-post_84.html