Απ’ το καλοκαίρι στον χειμώνα, χωρίς φθινόπωρο

Μετρώντας κρούσματα, θύματα και πλέον κύματα, διαπιστώνουμε ότι έχουν θιγεί βαριά όλες οι πραγματώσεις του εαυτού μας
του Παντελή Μπουκάλα
Εννιά μήνες τώρα τίποτε δεν έμεινε άθικτο και αναλλοίωτο στον προσωπικό μας μικροχώρο, στο εργασιακό μας περιβάλλον, στον κοινωνικό μας περίγυρο, στις ίδιες τις σκέψεις και τις σχέσεις μας. Μετά τη θεόκλειστη, ανεόρταστη άνοιξη, που μας υπήγαγε βίαια σε ένα νέο, άκρως μελαγχολικό καθεστώς συμπεριφοράς, ανεόρταστο έληξε και το καλοκαίρι· το έτρωγαν από μέσα εικόνες από έναν χειμώνα που βιαζόταν να έρθει βαρύς, παρακάμπτοντας το φθινόπωρο. Πήγαμε – δεν πήγαμε διακοπές σε βουνό ή σε νησί, δεν έλειψε σχεδόν στιγμή έγνοια, σαν μια αχώριστη σκιά μας που δηλητηρίαζε ακόμα και τις στιγμές της διασκέδασης, της παρέας, της ηθελημένης απραξίας.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ..   https://radiothi.blogspot.com/2020/09/blog-post_8.html