Ελάχιστο αίτημα η αναγνώριση του εγκληματικού χαρακτήρα των ναζιστικών συμμοριών

 

του Δημήτρη Κουσουρή*

 Η πορεία εισόδου και κατόπιν παραμονής της χώρας στην Ευρωζώνη σφραγίστηκε από την αδιάλειπτη επίθεση στις κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων, ντόπιων και μεταναστών. Στη δεκαετία του 2000, η βίαιη δράση της Χρυσής Αυγής ενάντια σε μετανάστες και πολιτικούς αντιπάλους αναπτύχθηκε και αναβαθμίστηκε με βάση τα πρότυπα του γερμανικού εθνικοσοσιαλισμού, που αποτέλεσε εξάλλου εξαρχής τη βάση της πολιτικής και ιδεολογικής της ταυτότητας.

Μέχρι την πρώτη δεκαετία του αιώνα μας η Χρυσή Αυγή ήταν γνωστή ως μια οργάνωση από μπράβους στην υπηρεσία των αφεντικών ενάντια σε απεργούς και συνδικαλιστές, με παράλληλη δράση ως φόβητρο για τους ξένους εργαζόμενους ή ως «αγανακτισμένοι πολίτες» στο πλευρό της αστυνομίας ενάντια σε διαδηλωτές.

Όταν, στα πρώτα χρόνια των Μνημονίων, μετά την εκλογική κατάρρευση των άλλων κομμάτων της Ακροδεξιάς, η Χρυσή Αυγή απέκτησε κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και μαζική επιρροή, πολλοί πίστεψαν πως η βίαιη δράση της θα περιοριζόταν. Η διάψευση ήρθε με τραγικό τρόπο. Λαμβάνοντας κρατική ενίσχυση και προστασία αλλά και στήριξη από επιχειρηματικά συμφέροντα και μεγάλα ΜΜΕ, τα τάγματα εφόδου πολλαπλασιάστηκαν και, υπό την καθοδήγηση και την ενθάρρυνση της ηγεσίας τους, αναβάθμισαν την οργάνωση και τη δολοφονική τους δράση.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ...   https://radiothi.blogspot.com/2020/09/blog-post_74.html