Γιατί δεν βλέπω Big Brother (καθόλου σε λέω)

Ούτε ένα επεισόδιο, ούτε ένα λεπτό, ούτε ένα δευτερόλεπτο
του Χρήστου Ξανθάκη
Μια φορά κι έναν καιρό νομίζω ότι είχε κυκλοφορήσει μια μαλακία που τη λέγανε «παστίλιες για τον πόνο του άλλου». Που ήτανε κάτι καραμελάκια κι εσύ τ’ αγόραζες και τα λεφτά (ή ένα τμήμα από τα λεφτά, γουατέβα) πήγαινε σε ευγενείς σκοπούς, για να ανακουφισθούν άνθρωποι που ταλαιπωρούνταν. Φτωχοί ξερωγώ, ανασφάλιστοι, πρόσφυγες, κάτι τέτοιο, μη ζητάτε τώρα πολλές λεπτομέρειες, μια πρωτοβουλία φιλελέ φιλανθρωπίας ήταν κι αυτή, σαν τα πουλοβεράκια στα δέντρα. Αλλά χωρίς τα πολύχρωμα νήματα…
Τις θυμήθηκα τώρα τις παστίλιες (για τον πόνο του άλλου…), που ξανάρχισε να προβάλλεται στην ελληνική τηλεόραση το ριάλιτυ Big Brother. Και το είδες κόσμος πολύς και σημείωσε υψηλά ποσοστά τηλεθέασης και πήρανε φωτιά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και βγήκε μάλιστα και μια στατιστική που κατέγραψε ότι οι περισσότεροι που προσανατόλισαν τον τηλεοπτικό τους δέκτη στον ΣΚΑΪ για να απολαύσουν τη ριαλιτάρα ήταν άτομα, ήταν πλάσματα με υψηλό επίπεδο μόρφωσης.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ..  https://radiothi.blogspot.com/2020/09/big-brother.html