Το παράδοξο ενός τιτουλαρίου υπουργού

του Παντελή Μπουκάλα
Ταχύτατη και οδυνηρή η μετάβαση από την περίοδο του καθολικού αυτοθαυμασμού στην περίοδο της γενικευμένης αγωνίας, που την επιδεινώνει η αμήχανη και «συμπτωματική» κυβερνητική αντιμετώπιση του δεύτερου κύματος της πανδημίας. 
Για πτώση πρόκειται, όχι για απλή μετάβαση. Οταν με υγειονομικά επιχειρήματα..
του τύπου «δεν είναι επικίνδυνος ο συνωστισμός για δυο-τρεις ώρες» (Χάρης Θεοχάρης έφα) δόθηκε το προβάδισμα στους δείκτες του τουρισμού και της οικονομίας, δόθηκε συγχρόνως και το μήνυμα της πάνδημης χαλάρωσης.
Εσκεμμένα ελάχιστοι οι δειγματοληπτικοί έλεγχοι στις πύλες της χώρας, υποστύλωναν απλώς την επίσημη σιγουριά πως όλα πάνε καλά. Οταν όμως τα υποστυλώματα είναι κατασκευασμένα με πειραγμένα υλικά, τίποτε δεν πάει καλά. Το οικοδόμημα, όσο στολισμένο, δεν θ’ αντέξει. Οπως κι έγινε. Το στοίχημα κορώνα-γράμματα ήρθε κορωνοϊός.
Πολύ γρήγορα, πριν καν ανθήσουν κάποια χαμόγελα, οι αριθμοί θυμάτων και κρουσμάτων έπαψαν να είναι ανεκτοί, αν μπορεί ποτέ να θεωρηθεί ανεκτός ο θάνατος συνανθρώπων μας. Αυτοσυστηθήκαμε σαν οικουμενικό παράδειγμα αντιμετώπισης του κορωνοϊού, αυτοδιαφημιστήκαμε σαν ο ασφαλέστερος τουριστικός προορισμός, πλην, μασώντας τις δάφνες, υπνωτιστήκαμε.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ...  https://radiothi.blogspot.com/2020/08/blog-post_24.html