Οι Παναγιές του κόσμου

του Tέλλου Φίλη
Η Παναγιά του Δεκαπενταύγουστου κάθεται εδώ ολομόναχη στο πεζούλι του μικρού πάρκου κάτω απ΄τον Λευκό Πύργο και κοιτάζει τη θάλασσα.
Κάπου εκεί είναι η πατρίδα της που σήμερα της λείπει λιγο παραπάνω. Στο σπίτι που δουλεύει τα αφεντικά φύγαν για τριήμερο και την αφήσαν αμανάτι στην πόλη. Κι αυτή είπε να πάει μια βόλτα ως την παραλία.
Μου λέει με μάτια βουρκωμένα:
"Καπου στο τέλος αυτής της θάλασσας είναι η πατρίδα μου. Δεν ξέρω αν ποτέ θα ξαναπάω..
Εχασα τους γονείς, τ' αδέλφια μου, τι πατρίδα μπορεί να υπάρχει χωρίς τους ανθρώπους που αγαπάς...
ΣΥΝΕΧΕΙΑ..  https://radiothi.blogspot.com/2020/08/blog-post_80.html