Ο λύκος και η αναμπουμπούλα

του Γιάννη Σιώτου*
Το γεγονός ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται όχι ως φάρσα αλλά ως τραγωδία είναι η πιο απτή απόδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά με την «εταιρική σχέση» και με αυτούς που εμφανίζονται στα ευρωπαϊκά όργανα ως πληρεξούσιοι εκπρόσωποι των ευρωπαϊκών λαών. Σήμερα, ακόμα και οι ένθερμοι ευρωπαϊστές έχουν αντικαταστήσει το επιχείρημα της δημοκρατικής «νομιμότητας» με το άλλοθι της «καταναγκαστικής» σκοπιμότητας. Το άλλοθι αυτό όμως αναδεικνύει το πραγματικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα ο ευρωπαϊκός συνασπισμός, το οποίο εστιάζεται στα όρια της Δημοκρατίας.
Από τη δεκαετία του ’80 μέχρι σήμερα, οι κατά καιρούς Ευρωπαίοι κυβερνήτες κατασκεύασαν πολλούς μύθους για να δικαιολογήσουν τις πολιτικές τους. Ο μεγαλύτερος απ’ όλους τους μύθους είναι ότι η Ε.Ε. αντιπροσωπεύει ένα συνασπισμό κρατών που τους συνδέει η «αλληλεγγύη», η «ισοτιμία» και ο «σεβασμός».
ΣΥΝΕΧΕΙΑ..    https://radiothi.blogspot.com/2020/07/blog-post_24.html