Συνένοχο στο φόνο δε θα μ’ έχετε

Η θηλιά σφίγγει  τον λαιμό. Η αναπνοή βαραίνει. Έχουμε ακόμα οξυγόνο. Αναπνέουμε. Ο σκοτεινός νέος κόσμος που θέλουν να μας φυλακίσουν είναι ο δικός τους κόσμος. Όχι ο δικός μας. Αμφισβητούμε. Αντιδρούμε. Αντιστεκόμαστε
του Ορέστη Μεταξά
Η θηλιά τυλίγεται αργά-αργά και σφίγγει  τον λαιμό. Προσπαθεί να σταματήσει την αναπνοή. Είναι η νέα ασφυκτική κανονικότητα. Από την πρώτη στιγμή, επιβουλεύτηκε την  ελεύθερη σκέψη. Θέλησε να μας πείσει ότι η ασφυξία είναι μέρος του κόσμου μας. Της ζωής μας.
Επαναπροσδιορισμός  των νοημάτων. Διαστροφή της πραγματικότητας.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ..  https://radiothi.blogspot.com/2020/07/blog-post_31.html