Επίθεση στους “εγκληματίες” της σκέψης

του Ορέστη Χατζηγιαννάκη*
Από το 2010 και την οικονομική κρίση, μέχρι το 2020 και την κρίση της πανδημίας του κορονοϊού, στην ελληνική κοινωνία φαίνεται να διαφημίζεται από τον χρυσοπληρωμένο και μηντιακά υποβοηθούμενο λόγο της εξουσίας ένα αέναο δίπολο ευθύνης και ανευθυνότητας.
Οι "μενουμευρώπηδες" απέναντι στους αγανακτισμένους, η ανακαινισμένη πλατεία Ομονοίας και η λεωφόρος Ηρώδου του Αττικού απέναντι στην πλατεία της Κυψέλης και την πάνω πλατεία της Αγίας Παρασκευής.
Ευθύνη που μεταφράζεται σε μία άκρως πολιτικοποιημένη διαδικασία, αυτή της μεταφοράς της πολιτικής σε μία λιγότερο πολιτικοποιημένη αρένα, όπως σε διεθνείς οργανισμούς και σε επιτροπές ειδικών. Από το ΔΝΤ και το Eurogroup το 2010 στον ΠΟΥ και τους λοιμωξιολόγους το 2020.
Και εάν για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης κρίνεται λογική και απαραίτητη η εμπιστοσύνη στη γνώση των ειδικών, τι γίνεται για τις πολιτικές αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης; Για το ποιός, δηλαδή, θα πληρώσει τις συνέπειες της κρίσης;
ΣΥΝΕΧΕΙΑ..   https://radiothi.blogspot.com/2020/07/blog-post_50.html