Για τον Θεό, όχι άλλο «όχι»

 του Νίκου Παπαδογιάννη

 Kάθε φορά που πάω να γράψω ότι αυτός ο τόπος έφτασε, επιτέλους, στο μηδέν και δεν πάει πιο κάτω, έρχεται η πραγματικότητα και με διαψεύδει. Εντελώς συμπτωματικά, ο πάτος του πηγαδιού γίνεται πιο ευκρινής όποτε η χώρα βρίσκεται υπό την επήρεια μεγάλης εθνικής ή θρησκευτικής εορτής.

Όταν οι δύο συμπίπτουν, όπως συμβαίνει στις 25 Μαρτίου ή στο τριήμερο 26-28 Οκτωβρίου, μας παίρνει η κατηφόρα και δεν υπάρχει φρένο. Και αν έρθει και μία πανδημία να μας σαλέψει ακόμα περισσότερο το θολό μυαλό, πιάνουμε το τζάκποτ.

Εθνική επέτειος σήμερα, και γέμισαν τα μπαλκόνια σημαίες. Ξεθάψαμε τον Μεταξά να τον επαινέσουμε, λες και ζηλέψαμε τα σχολικά εγχειρίδια της Χούντας.

Πανηγυρίζουμε για το «Όχι» που δεν ειπώθηκε ποτέ και για την εθνική ενότητα που αποτελεί αποκύημα φαντασίας και ιστορικής διαστρέβλωσης.

Κουκουλώνουμε τη φαγωμάρα που μας έκανε περίγελο της διεθνούς κοινότητας και νοσταλγούμε την Ελλάδα των φασιστών, των δοσιλόγων και των ταγματασφαλιτών.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ.... https://radiothi.blogspot.com/2020/10/blog-post_103.html