Το δικαίωμα στη μνήμη

του Θανάση Καρτερού
Προφανώς δεν υπάρχει λογικός άνθρωπος να γιορτάζει την αρχή, τη μέση, ή το τέλος του εμφύλιου.
Ενός αδελφοκτόνου πολέμου που θέρισε τον ανθό της ελληνικής νεολαίας, γέμισε τη χώρα ερείπια, και θεμελίωσε ένα καθεστώς τρόμου, αίματος, εκτελέσεων, διωγμών, εξορίας, φυλακής, παρακράτους.
Ένα δράμα δεκαετιών ακολούθησε το δράμα του εμφύλιου, αυτή είναι η αλήθεια. Και δεν την πλήρωσαν μόνο οι κομμουνιστές, αλλά όλη η δημοκρατική Ελλάδα. Εξαφάνισε εξήντα χρόνια τους ηττημένους από την πολιτική ζωή, λέει ο νεόκοπος ιστορικός των Νέων. Και δεν ντρέπεται!
Ότι εξαφάνισε κάθε ίχνος δικαιοσύνης, ισοτιμίας, δημοκρατίας, ασφάλειας για τον μισό φακελωμένο πληθυσμό της Ελλάδας δεν το είδε, δεν το άκουσε, δεν το ξέρει.
Ότι η πιο σκληρή, αιμοβόρα, και διεφθαρμένη Δεξιά, με το παλάτι κορώνα στο κεφάλι της, ρήμαζε τη χώρα και τον δημοκρατικό κόσμο δεν το διάβασε πουθενά. Ούτε στις παλιές εκδόσεις της εφημερίδας του δεν έριξε μια ματιά, για να δει τον τρόμο, την καταπίεση και το αίμα των δεκαετιών που οι «νικητές» επέβαλαν στη χώρα. Άθλια ηγεσία, άθλιες μέθοδοι, άθλιοι σκοποί, για μια παράταξη που τσάκιζε συστηματικά κάθε φύτρο δημοκρατίας.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ...  https://radiothi.blogspot.com/2020/08/blog-post_46.html