Ιστορίες του κυρίου Μη



του Κωστή Παπαιωάννου
Η οικογένεια του κυρίου Μη ήταν πάντα ιδιοκτήτες. Κι όσα ακόμα δεν είχαν, τα ήθελαν.
Στη χώρα του κυρίου Μη υπήρχαν πολλές εφημερίδες αλλά ήταν σα να υπήρχε μια. Υπήρχαν πολλά ραδιόφωνα αλλά ήταν σαν να υπήρχε ένα. Και με τα κανάλια το ίδιο γινόταν. Τα πιο πολλά ανήκαν στον φίλο του κυρίου Μη, τον κύριο Μα, που είχε καράβια τόνους δώδεκα γεμάτα.
Δήμαρχος της πρωτεύουσας ήταν ο πρίγκιπας ανιψιός του κυρίου Μη. Ο κύριος Μπ. Οι εφημερίδες έλεγαν συνέχεια πόσο καλός δήμαρχος ήταν: δημιουργούσε μόνος του ένα πρόβλημα, όλοι γκρίνιαζαν, ερχόταν μόνος του πάλι και το μπάλωνε λίγο. Και ήταν σαν να τους έκανε μεγάλη χάρη.
Αλλά δεν του έφτανε να παίζει με τις μεγάλες λεωφόρους και τα πεζοδρόμια που τα μεγάλωνε και τα έβαφε και μετά αυτά ξέβαφαν. Ήθελε να έχει δική του παραπάνω από πόλη, ήθελε χώρα.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ...   https://radiothi.blogspot.com/2020/07/blog-post_447.html

Σχόλια

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Γιατί κανένας δεν γουστάρει τους δημοσιογράφους;

Η πείνα ενός παιδιού είναι state of mind;

Η σήψη που γίνεται γάγγραινα

Οι ΗΠΑ «υποβάθμισαν» το ελληνικό κράτος δικαίου στην κατηγορία... «σκουπίδια»

Από τα αγγλικά στα… γαλλικά