Το νερό είναι δικό μας, δεν είναι καμιάς εταιρείας!

Όταν το Συμβούλιο της Επικρατείας λαμβάνει μια γενναία απόφαση
του Χρήστου Ξανθάκη
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Προσφυγικά των Τρικάλων. Τι ήταν το λέει το όνομα, λεπτομέρειες δεν χρειάζονται κι όποιος κατάλαβε μπράβο του. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα Προσφυγικά των Τρικάλων σ’ ένα σπίτι που ξεκίνησε από δύο δωμάτια και κατέληξε πέντε. Κάθε δυο χρόνια προσθέτανε κι από ένα, ανάλογα με τα λεφτά της οικογένειας και την καλή της τύχη. Γεννήθηκα και μεγάλωσα σ’ ένα..
σπίτι των Προσφυγικών που νερό τρεχούμενο δεν είχε. Μια τουλούμπα υπήρχε καρφωμένη στην αυλή, κόκκινη ήταν ακόμη τη θυμάμαι, τρομπάραμε εμείς, έβγαινε πράμα.

Σχόλια

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Η σήψη που γίνεται γάγγραινα

Χώρα ζοφερή, βγαλμένη από μεξικάνικο σήριαλ του Netflix...

Γιατί κανένας δεν γουστάρει τους δημοσιογράφους;

Η πείνα ενός παιδιού είναι state of mind;

Νovartis Hellas και «συνεργαζόμενοι»: όταν σε φτύνουν αλλά παριστάνεις ότι ψιχαλίζει